Ακίτα

Τα Ακίτα είναι μεσαίου μεγέθους ράτσα και κατάγεται από τη βόρεια Ιαπωνία. Ανήκει στο φυλή σπιτζ. Έχει συνήθως λευκή γούνα, μυτερά αυτιά και χαρακτηριστική ουρά που γέρνει προς την πλάτη. Τα Ακίτα είναι δύο ειδών: της Ιαπωνίας και της Αμερικής. Τα Αμερικάνικα είναι πιο μεγαλόσωμα με μαύρη μουσούδα και προέκυψαν από την αμερικάνικη κατοχή στην Ιαπωνία ενώ τα Ιαπωνικά είναι πιο μικρόσωμα. Τα Ακίτα εξελίχθηκαν στο νησί Χονσου του νομού Ακίτα, απ’ όπου πήραν και το όνομά τους και οι ιδιοκτήτες τους ήταν μόνο αριστοκράτες.

Τα Ακίτα είναι δυνατά σκυλιά με πολύ ισχυρό χαρακτήρα . Δείχνουν έντονα την προστασία προς τον ιδιοκτήτη τους.  Είναι γενικά ήσυχα σκυλιά με μεσαίο μέγεθος και έντονο παρουσιαστικό. Κάποια είναι ήρεμα και αλλά επιθετικά. Δε πρέπει να τα εμπιστευόμαστε ιδιαίτερα με μικρά παιδιά. Γενικά τα Ακίτα συμπεριφέροντε καλά στην οικογένεια και τα παιδιά και τα προστατεύουν αλλά δεν έχουν υπομονή σε ενοχλητική συμπεριφορά. Είναι επιθετικά σε άλλα σκυλιά και ζώα αλλά και μερικές φορές σε ανθρώπους που τους είναι άγνωστοι. Είναι καλοί κυνηγοί γι’ αυτό θα πρέπει να είναι σε ελεγχόμενο και περιφραγμένο χώρο. Είναι ανεξάρτητη, πεισματάρικη, και κυριαρχική ράτσα αλλά και πειθαρχημένη. Θέλει ηρεμία την ώρα του φαγητού του και θα επιτεθεί σε όποιον προσπαθήσει να το πάρει. Έτσι θα πρέπει να τρώει στον χώρο του μόνος του ενώ σίγουρα θα επιτεθεί αν νιώσει απειλή. Ένα χαρακτηριστικό του είναι ότι γρυλίζει αλλά δε γαυγίζει χωρίς λόγο.

Τα Ακίτα είναι ένας ιδιαίτερος σκύλος ο οποίος χρειάζεται εκπαίδευση από μικρή ηλικία κι έτσι θα γίνει πιστός σύντροφος και προστάτης με τεράστια αφοσίωση, χαρακτηριστικά τα οποία έτσι κι αλλιώς έχει. . Είναι έξυπνη και  ευαίσθητη ράτσα και θέλει καθημερινή εξάσκηση και εκτόνωση, όπως οι περισσότερες ράτσες και συχνό χτένισμα. Είναι ανθεκτική ράτσα αλλά μπορεί να παρουσιάσει δυσπλασία ισχίων και είναι ευαίσθητη σε μερικά φάρμακα.

ΧατσικοΗ ιστορία του Χάτσικο, οφείλεται στην πίστη και την αφοσίωσή του προς τον ιδιοκτήτη του. Γεννήθηκε το 1923 και ιδιοκτήτης του ήταν ο καθηγητής Χιντεσάμπουρο Ουένο. Ο καθηγητής πήγαινε κάθε μέρα στη δουλειά με το τραίνο. Ο Χάτσικο συνόδευε τον καθηγητή κάθε μέρα μέχρι τον σταθμό και γύριζε στο σπίτι ενώ ξαναπήγαινε για να τον πάρει όταν επέστρεφε. Όταν ο Χάτσικο ήταν 18 μηνών, ο καθηγητής έπαθε μέσα στο τραίνο εγκεφαλικό και πέθανε. Ο Χάτσικο συνέχισε να τον περιμένει για 9 χρόνια στον σταθμό μέχρι τον θάνατό του. Οι συγγενείς του καθηγητή πήραν τον Χάτσικο στο σπίτι τους αλλά αυτός γύριζε πίσω. Έτσι ο Χάτσικο έγινε γνωστός παγκοσμίως ιδιαίτερα με την ταινία που πρωταγωνίστησε ο Ρίτσαρντ Γκίρ. Ποιος δεν έχει κλάψει σε αυτή την ταινία… Το 1936 στήθηκε το άγαλμα του στο σημείο για να τιμήσουν την πίστη και την αφοσίωση του και στις  8 Απριλίου στο σταθμό της Ιαπωνίας εορτάζεται η αφοσίωση του.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ