Γιατί ο σκύλος μου δεν έρχεται όταν τον φωνάζω;

0
572

Από τον εκπαιδευτή Θωμά Αναστασιάδη

Το «έλα» είναι η πιο σημαντική εντολή που οφείλουμε να μάθουμε στο σκύλο μας. Κυρίως επειδή έτσι θα τον προφυλάξουμε από κινδύνους και ατυχήματα.

Πολλά ζώα θα είχαν σωθεί αν άκουγαν τους ιδιοκτήτες τους όταν τα καλούσαν ενώ αυτά έτρεχαν στους δρόμους. Ακόμη και υπό κανονικές συνθήκες, η ανυπακοή του σκύλου στη διάρκεια της βόλτας χωρίς λουρί (θυμίζουμε: πάντα σε ελεγχόμενο περιβάλλον) προκαλεί εκνευρισμό και αγανάκτηση στον ιδιοκτήτη. Ας δούμε πώς μπορούμε να τον κάνουμε να υπακούσει.

Πώς φτάσατε στο σημείο να μην έρχεται ο σκύλος στο κάλεσμά σας;

Μήπως, όταν τον αφήνατε ελεύθερο στο πάρκο να τρέξει, τον καλούσατε με το «έλα» όταν έπρεπε να επιστρέψετε στο σπίτι;
Μήπως, όταν κατάλαβε ο σκύλος ότι το «έλα» σημαίνει ότι τελείωσε η βόλτα και επιστρέφουμε σπίτι, σας αγνόησε και όταν τον πιάσατε του«τις βρέξατε»;
Μήπως καλούσατε το σκύλο σας με «έλα» για να τον περιορίσετε, γιατί έπρεπε να κάνετε κάποια δουλειά;
Μήπως χρησιμοποιήσατε το «έλα» για να του δείξετε κάποια ζημιά που έχει κάνει και να τον επιπλήξετε;
Αυτά είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν οι ιδιοκτήτες σκύλων και «αποδυναμώνουν» την εντολή. Συνήθως, σκύλος που αποφεύγει να υπακούσει στο «έλα» έχει συνδέσει την εντολή με κάτι δυσάρεστο, και αυτό έχει αποτέλεσμα να μην έρχεται ποτέ.

Πώς θα υπακούσει;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ορίσετε στη σχέση σας με το σκύλο είναι «έλα» = κάτι καλό – «έλα» για φαγητό, «έλα» για βόλτα, «έλα» για το παιχνίδι σου κ.λ.π.

Βγαίνουμε βόλτα με το σκύλο και τον καλούμε 2 – 3 φορές όχι για να φύγουμε, αλλά για να πάρει μια λιχουδιά και να επιστρέψει στο παιχνίδι. Τον «συλλαμβάνουμε» με το λουράκι την τρίτη ή την τέταρτη φορά που τον έχουμε καλέσει. Γενικά, προσπαθούμε να «μπερδεύουμε» το σκύλο μας, έτσι ώστε να μη γνωρίζει ότι το «έλα» είναι μόνο για να φύγουμε από τη διασκέδαση και να πάμε σπίτι.

Παράλληλα, πρέπει να μάθει ότι το «έλα» δεν είναι προαιρετικό, αλλά υποχρεωτικό. Για να το μάθει, δουλεύουμε μαζί του φορώντας του ένα μακρύ λουρί. Καλούμε το σκύλο και σε κάθε του επιστροφή τον ανταμείβουμε είτε με το χάδι μας, είτε με μια λιχουδιά, είτε με το αγαπημένο του παιχνίδι. Σε περίπτωση που δεν υπακούσει στο κάλεσμά μας, το υποβοηθάμε χρησιμοποιώντας το λουράκι. Όποτε επιστρέφει κατευθείαν, τον ανταμείβουμε πλουσιοπάροχα και όποτε χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε το λουράκι, είμαστε «σφιχτοί» στις επιβραβεύσεις. Αυτή την άσκηση τη δουλεύουμε για κάποιες μέρες σε περιβάλλον χωρίς παρενοχλήσεις και αντιπερισπασμούς, και σταδιακά την εφαρμόζουμε σε εξωτερικούς χώρους με πολλά ερεθίσματα, ώστε να μάθει να ανταποκρίνεται ανεξάρτητα από τις συνθήκες.

Πηγή: http://www.trihes.gr/

 

Σχόλια

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Θεόδωρος Δημητριάδης
Υπαξιωματικός Ε.Σ. με ειδικότητα Συνοδός Στρατιωτικά Εκπαιδευμένων Σκύλων. Ασχολείται επαγγελματικά με εκπαίδευση και διαχείριση σκύλων, ενημερώνεται και επιμορφώνεται συνεχώς και αυτό αποτελεί και το μεγάλο του πάθος. Γράφει στο site για θέματα εκπαίδευσης, περιποίησης και συμπεριφοράς σκύλων και δίνει πολύτιμες συμβουλές.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ